"Δια τούτο τα ονόματα Γραικός και Βυζαντινός πρέπει να φύγουν και τα ονόματα Έλλην και Ρωμαίος να ταυτισθούν σαφώς. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να φανή η συνέχεια και η μέχρι σήμερον ύπαρξις του ελληνικού πολιτισμού της Ρωμαιοσύνης. Εν άλλαις λέξεσι δεν υπάρχει άλλος τρόπος να περιγραφή η πραγματική ιστορία του γένους, εφ' όσον πρόκειται να συνεχίσωμεν ιστορικώς ως πράγματι είμεθα ιστορικώς και όχι ως μας θέλουν οι ξένοι."
Γεννήθηκε στον Πειραιά, στις 2 Μαρτίου 1927. Έφυγε από την Ελλάδα και μετανάστευσε στην Αμερική, στις 15 Μαΐου 1927 (σε ηλικία 72 ημερών), με τους γονείς του και μεγάλωσε στην πόλη της Νέας Υόρκης στο Μανχάταν . Ήταν απόφοιτος του Ελληνικού Κολεγίου Μπρούκλαϊν, Μασαχουσέτης, της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Γέηλ, Διδάκτωρ της Θεολογικής Σχολής του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ (School of Arts and Sciences). Ομότιμος Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου στην Θεσσαλονίκη και Επισκέπτης Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Αγίου Ιωάννου Δαμασκηνού του Πανεπιστημίου Μπαλαμάντ, του Λιβάνου από το 1970. Σπούδασε ακόμη στο Ρωσικό Σεμινάριο του Αγίου Βλαδίμηρου της Νέας Υόρκης, στο επίσης Ρωσικό Ινστιτούτο Αγίου Σεργίου στο Παρίσι και στο Μόναχο της Γερμανίας. Χειροτονήθηκε πρεσβύτερος το 1951 και έκτοτε διακόνησε ως εφημέριος σε διάφορες ενορίες των ΗΠΑ. Μεταξύ των ετών 1958 και 1965 υπηρέτησε ως καθηγητής στη Θεολογική Σχολή Τιμίου Σταυρού, παραιτήθηκε το 1965. Η εκλογή του για την Έδρα της Δογματικής στην Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης έγινε στις 12 Ιουνίου 1968, αλλά δεν διωρίζετο, διότι κατηγορείτο ως "κομμουνιστής". Τελικά ο διορισμός του έγινε το 1970. Το 1984, για προσωπικούς λόγους παραιτήθηκε. Απεβίωσε το 2001, αφήνοντας πίσω του πλούσιο θεολογικό και ιστορικό έργο. Θεωρείτε ο σημαντικότερος θεολόγος της Ορθοδοξίας στον 20ο αιώνα.
«Η Κέρκυρα εκτός από τα μάτια ζητά και τις κεραίες σας για να συλλάβουν την ψυχή των προσώπων και των πραγμάτων της που ενωμένα, συνθέτουν τον πίνακά της» Π. Παλαιολόγος