"Δια τούτο τα ονόματα Γραικός και Βυζαντινός πρέπει να φύγουν και τα ονόματα Έλλην και Ρωμαίος να ταυτισθούν σαφώς. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να φανή η συνέχεια και η μέχρι σήμερον ύπαρξις του ελληνικού πολιτισμού της Ρωμαιοσύνης. Εν άλλαις λέξεσι δεν υπάρχει άλλος τρόπος να περιγραφή η πραγματική ιστορία του γένους, εφ' όσον πρόκειται να συνεχίσωμεν ιστορικώς ως πράγματι είμεθα ιστορικώς και όχι ως μας θέλουν οι ξένοι."
|
π. Ιωάννη Ρωμανίδη
Γεννήθηκε στον Πειραιά, στις 2 Μαρτίου 1927. Έφυγε από την Ελλάδα και μετανάστευσε στην Αμερική, στις 15 Μαΐου 1927 (σε ηλικία 72 ημερών), με τους γονείς του και μεγάλωσε στην πόλη της Νέας Υόρκης στο Μανχάταν . Ήταν απόφοιτος του Ελληνικού Κολεγίου Μπρούκλαϊν, Μασαχουσέτης, της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Γέηλ, Διδάκτωρ της Θεολογικής Σχολής του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ (School of Arts and Sciences). Ομότιμος Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου στην Θεσσαλονίκη και Επισκέπτης Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Αγίου Ιωάννου Δαμασκηνού του Πανεπιστημίου Μπαλαμάντ, του Λιβάνου από το 1970. Σπούδασε ακόμη στο Ρωσικό Σεμινάριο του Αγίου Βλαδίμηρου της Νέας Υόρκης, στο επίσης Ρωσικό Ινστιτούτο Αγίου Σεργίου στο Παρίσι και στο Μόναχο της Γερμανίας. Χειροτονήθηκε πρεσβύτερος το 1951 και έκτοτε διακόνησε ως εφημέριος σε διάφορες ενορίες των ΗΠΑ. Μεταξύ των ετών 1958 και 1965 υπηρέτησε ως καθηγητής στη Θεολογική Σχολή Τιμίου Σταυρού, παραιτήθηκε το 1965. Η εκλογή του για την Έδρα της Δογματικής στην Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης έγινε στις 12 Ιουνίου 1968, αλλά δεν διωρίζετο, διότι κατηγορείτο ως "κομμουνιστής". Τελικά ο διορισμός του έγινε το 1970. Το 1984, για προσωπικούς λόγους παραιτήθηκε.
Απεβίωσε το 2001, αφήνοντας πίσω του πλούσιο θεολογικό και ιστορικό έργο.
Θεωρείτε ο σημαντικότερος θεολόγος της Ορθοδοξίας στον 20ο αιώνα.
Ενα συνοπτικό χρονολόγιο της Κέρκυρας από τους ιστορικούς χρόνους έως την αυγή του εικοστού αιώνα.
Δείτε περισσότερα ...
|
Αναπάντητα ερωτήματα (ενός προφήτη).
Δείτε περισσότερα ...
|
"Η νοσταλγία είναι το καταφύγιο αυτών που δεν ζουν το σήμερα."
Ισως επειδή έφυγε η νιότη που όλα τα ομορφαίνει.
Το κειμενάκι κυκλοφόρησε στη λίστα όπως και σε πολλές άλλες. Το βάζω εδώ επειδή επαναφέρει ένα αρχαίο ζήτημα αυτό του "αριστου" μέτρου (''Παν μέτρον άριστον'').
Ο.Μ.
Αφιερωμένο σε όσους γεννήθηκαν πριν το 1985
H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε. Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε. Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή.
Δείτε περισσότερα ...
|
At one of these, the San Giacomo Theatre of Corfu, in September, 1844, the work and the protagonist were given their definitive name, Nabucco.
Δείτε περισσότερα ...
|