... κι όλο ποθούσα να την ξαναζήσω, να κοιτάζω τα δένδρα, να κοιτάζω τη θάλασσα και τα «βόλτα» με τα μεγάλα γραφικά τους φανάρια < και τα σπίτια τα πανύψηλα, τα παμπάλαια, αυτόν τον κόσμο που σταμάτησε κάπου, στα περασμένα, κ’είναι σα να θυμάται ολοένα και να ρεμβάζει..... Ι. Μ. Παναγιωτόπουλος